بررسیهای تازه نشان دادهاند یک مجموعه غارنگاره که دیوارهای غاری در آرژانتین را مزین کردهاند، چند هزار سال قدیمیتر از آن چیزی هستند که قبلا تصور میشد. در ضمن معلوم شده است که این غارنگارهها در طول زندگی 100 نسل متوالی از غارنشینان کشیده شدهاند.اما بر اساس مطالعهای که روز چهارشنبه (۱۴ فوریه) در مجله «پیشرفتهای علمی» منتشر شد، تحلیلهای جدید نشان داده است که برخی از غارنگارههای این غار در واقع متعلق به ۸۲۰۰ سال پیش هستند.دورنمای ورودی غار در یکی از صحراهای آرژانتینگوادالوپه رومرو ویلانووا، نویسنده ارشد این مطالعه و باستانشناس شورای تحقیقات ملی آرژانتین (CONICET) گفته است: «معلوم شد چند هزار سال قدیمیتر از آن چیزی است که ما انتظار داشتیم. ما واقعا شگفتزده شدیم.»باستانشناسان برای تعیین تاریخ این اثر هنری عظیم که انسانها، حیوانات و دیگر طرحها را به تصویر کشیده، چندین قطعه کوچک از رنگدانه سیاه را از نقاشیها جدا کردند. از آنجا که رنگدانه از مواد گیاهی ساخته شده بود، محققان از تاریخگذاری رادیوکربن برای تعیین سن این غارنگارهها استفاده کردند.نقاشیهایی که انسانهای غارنشین در طول 100 نسل متوالی آنها را ترسیم کردهاندرامیرو باربرِنا، از نویسندگان این مطالعه و باستانشناس گفته است: «معمولاً تاریخگذاری غارنگارهها واقعاً دشوار است مگر اینکه یک جزء ارگانیک داشته باشند، در غیر این صورت واقعاً هیچ مادهای وجود ندارد که بتوانید تاریخگذاری کنید. این غار، قدیمیترین سکونتگاه در آمریکای جنوبی نیست، اما قدیمیترین غارنگاره مبتنی بر رنگدانه با تاریخگذاری مستقیم رادیوکربن در آمریکای جنوبی است.»باستانشناسان در کل محوطه غار، ۸۹۵ نقاشی منحصر به فرد را که در ۴۴۶ نقش یا بخش دستهبن

ویلیام باکلند (William Buckland) عنوانهای مختلفی را به خود اختصاص داده است: زمین شناس، دیرینهشناس، جانورشناس، کشیش، مدرس، و مردی که همه چیز را میخورد!ویلیام باکلند در سال ۱۷۸۴ در دوونشایر، انگلیس متولد شد. باکلند در سال ۱۸۰۱ بورسیه تحصیلی آکسفورد را دریافت کرد و نخستین فردی بود که در این موسسه معتبر در رشته زمینشناسی تحصیل کرد. وی همچنین به عنوان استاد و کشیش، منصبهایی را در دانشگاه کسب کرد.ویلیام باکلند؛ مردی که چشیدن مزه همه حیوانات سیاره زمین را هدف قرار داده بودباکلند به دلیل سبک تدریس نامتعارف خود شهرت داشت. به عنوان نمونه، وی زمانی که با یک جمجمه کفتار به صورت دانشجویان فشار وارد میکرد، برای محک زدن دانش آنها پرسشهایی را با فریاد مطرح میکرد.به عنوان عضوی از انجمن سازگاری حیوانات، باکلند انواع حیوانات را به بریتانیا وارد کرد. در دانشکده، وی انواع مختلفی از حیوانات زنده از جمله مار، عقاب، میمون و کفتاری به نام بیلی را نگهداری میکرد.باکلند اشیاق عجیبی به مصرف گوشت حیوانات داشت. به گفته همکاران وی، یکی از خوراکیهای مورد علاقه ویلیام باکلند نان تست موش بود. از دیگر خوراکهای مورد علاقه وی میتوان به گوشت گرازماهی، پلنگ، و توله سگ اشاره کرد. در انجمن وی برای سازگاری حیوانات نیز حلزون دریایی، کانگورو و کاکلفری (کوراسو) مصرف میشد.هدف نهایی ویلیام باکلند این بود که مزه همه حیوانات روی سیاره زمین را بچشد. به گفته وی، موش کور معمولی و مگس بطری فیروزهای از بدترین حیواناتی بودند که مزه کرده بود، اما این موارد نیز وی را تشویق میکرد تا مزه موجودات دیگری را بچشد.ذائقه عجیب و غریب ویلیام باکلند تنها به گوشت حیوانات محدود نمیشد. به عنوان نمونه، وی طعم دیوار آهکی یک کلیسای

قصه مبارزات و دلیل نامگذاری ۸ مارس به عنوان روز جهانی زنان از سال ۱۸۵۷ میلادی آغاز شد. به دنبال شرایط کاری سخت و غیر انسانی و همچنین دستمزد کم؛ کارگران زن در واکنش به این نابرابری و بیعدالتی در نقاط مختلفی از اروپا و آمریکا اعتراض کردند. تظاهرات زیادی را در این زمینه نیز به راه افتاد. کارگران نساجی زن در یک کارخانه پوشاک در شهر شیکاگو برای اعتراض به این شرایط اعتصاب کردند.به همین دلیل صاحب این کارخانه برای جلوگیری از اتحاد کارگران بخشهای مختلف، این زنان را در محل کارشان حبس کرد. پس از مدتی؛ این کارخانه آتش گرفت و تنها تعداد کمی از زنان کارگر توانستند جان خود را نجات دهند. در نهایت ۱۲۹ نفر دیگر از آنها در این آتش گرفتار شدند و سوختند. سالها بعد زنان در آمریکا و کشورهای مختلف اروپا؛ در واکنش به تبعیض، استعمار کاری زنان و فشار علیه زنان در محیط کار در این روز به خیابانها آمدند.۸ مارس از چه سالی آغاز شد؟نخستین مراسم روز زن در ۲۸ فوریه سال ۱۹۰۹ در نیویورک برگزار شد. این مراسم توسط حزب سوسیالیست آمریکا (اندیشهای سیاسی اجتماعی که هدف آن ایجاد نظم اجتماعی است)، برای یادبود اعتصاب «اتحادیه جهانی زنان کارگر صنایع پوشاک» بود.همچنین در ماه اوت؛ «لوییس زیتس» سوسیالیست آلمانی پیشنهاد تأسیس سالانه روز بینالمللی زن را داد و کلارا زتکین سوسیالیست پیشرو که بعدها یک رهبر کمونیست شد از او حمایت کرد. اما در آن کنفرانس تاریخ و روز خاصی برای این روز مشخص نشد. در آن کنفرانس؛ نمایندگان که مجموعهای از ۱۰۰ زن از ۱۷ کشور اروپایی و آمریکایی بودند، با ایده «ترویج حقوق برابر، شامل حق رای برای زنان» موافقت کردند.برگزاری ۳۰۰ تظاهرات در یک روزسال بعد در ۱۹ مارس ۱۹۱۱ روز بینالمللی زن برای میلیونها